روند تغييرات شاخص اميد زندگي مردم استان مازندران در سال هاي 90-1384

Life Expectancy Trends in Mazandaran Province, 2005-2011

سابقه و هدف: اميد زندگي يكي از مهم‌ترين شاخص‌هاي ارزيابي تندرستي در يك جامعه به شمار مي‌آيد كه مقادير و روند تغييرات آن در طول زمان، نتيجه عملكرد نظام سلامت را نشان مي‌دهد. اين مطالعه با هدف برآورد تغييرات اميد زندگي در طول سال‌هاي 1384 تا 1390 در استان مازندران انجام شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي اپيدميولوژيك مي‌باشد كه به بررسي اميد زندگي با استفاده از اطلاعات جمعيتي (آمار موجود در مركز بهداشت استان) و مرگ و مير (بر اساس اطلاعات كشوري داده‌هاي ثبت مرگ) بر حسب سن و جنس در سال‌هاي 84 تا 90 در استان مازندران مي‌پردازد. اطلاعات با استفاده از فرمول‌هاي آماري و جمعيت‌شناسي و ساخت جدول عمر با استفاده از نرم افزار Spss 19 و Excel تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: نتايج مطالعه نشان داد كه بيش ترين اميد زندگي براي مردان در سال 86 با 77/22 سال و بيش‌ترين اميد زندگي براي زنان در سال 86 با 79/93 سال به دست آمد. اميد زندگي زنان به طور معني‌داري از اميد زندگي مردان بيش‌تر به دست آمد. استنتاج: با توجه به نتايج تحقيق، در طي 6 سال مورد بررسي، اميد زندگي روندي با ثبات داشته است.

Background and purpose: Life expectancy is an important health indicator in a society and positive changes in its process is a good indication of the performance of health system in a country. This study aimed to estimate the changes in life expectancy in Mazandaran province, Iran 2005-2011. Materials and methods: A descriptive epidemiologic study was performed using demographic information (obtained from Provincial Health Centre Records) and mortality rate (obtained from National Death Registration System) considering the age and sex. Data was analyzed by Population Analysis in Excel and life table. Results: The maximum life expectancy was 77.22 yeras in men and 79.93 years in women in 2007. Women had a significantly higher rate of life expectancy. Conclusion: According to this research, there were steady changes in life expectancy in studied years.