ميزان شيوع ناايمني در كانون خانواده و رابطه آن با نگرش به مواد مخدر

گسترش مصرف مواد مخدر توسط دانش‌آموزان و افزايش شيوع احساس ناامني در كانون خانواده جزء معضلات اساسي جامعه است. با توجه به اين كه قبيل معضلات اثرات سوء در همه زمينه‌هاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و ... دارند. بررسي وضعيت موجود و دلايل چنين معضلاتي كمك شاياني به همه سازمان‌هاي دست‌اندركار و از جمله نيروي انتظامي مي‌نمايند. چرا كه پايه و اساس ماموريت‌هاي پليسي، پيشگيري از جرايم و بي‌نظمي‌هاست و بنابر اعتقاد فرمانده پليس استراليا يكي از راهكارهاي مناسب براي حل معضل مواد مخدر، آغاز و توسعه مبارزات سازنده عليه مواد مخدر در مدارس توسط پليس است. لذا در اين تحقيق تلاش شده تا ميزان شيوع ناايمني دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر تهران در كانون خانواده مشخص و رابطه آن با نگرش به مواد مخدر مورد بررسي قرار گيرد. به همين منظور 863 دانش آموز دختر و پسر مقطع متوسطه به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي طبقه‌بندي انتخاب و رابطه بين ناايمني در كانون خانواده با نگرش آنها به مواد مخدر مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصله نشان داد كه بين ناايمني در كانون خانواده و نگرش دانش‌آموزان نسبت به اثرات فيزيولوژيكي، رواني و اجتماعي موادمخدر، علاقه آنها به مصرف مواد و هم‌چنين تصورات غيرواقعي آنها در مورد خطرات موارد مخدر رابطه مثبتي وجود دارد، يعني با افزايش ناايمني فرزندان در كانون خانواده، نگرش‌ آنها نسبت به اثرات فيزيولوژيكي، رواني و اجتماعي مواد مخدر مثبت‌تر، علاقه و تمايل آنها به مصرف مواد مخدر بيشتر و تصورات غيرواقعي آنها در مورد اثرات سوء مواد مخدر بيشتر شده است.