بررسي نقش ساختار اقتصادي و فرهنگي طبقات اجتماعي در روند رشد و توسعه عكاسي سده 19 ايران

تاريخ پژوهان در بررسي تاريخ عكاسي قاجار، ناصرالدين شاه را به عنوان اصلي ترين حامي عكاسي در سرآغاز ورود عكاسي به ايران مي دانند. از سوي ديگر، محصور و محدود شدن عكاسي در دربار را، مهم ترين دليل عدم رشد و توسعه اين پديده در ميان عموم مردم جامعه دانسته اند. بدين ترتيب در جريان بررسي هاي خود پيرامون تاريخ عكاسي، به ندرت درباره ي علل رشد و وقفه عكاسي در بين عموم مردم به تحقيق و كندوكاو پرداخته اند، در صورتي كه بر اساس بررسي هاي علوم اجتماعي و مردم شناختي، دلايل بسيار متعددي در رد و پذيرش يك پديده در يك اجتماع وجود دارد كه در رشد و عدم رشد آن بسيار موثر است. در تحقيق حاضر تلاش بر آن است تا از خلال بررسي وضعيت طبقات اجتماعي و اقتصادي و فرهنگ وابسته به آن، جايگاه و وضعيت عكاسي و روند رشد و گسترش آن در ميان جامعه ايراني در سده 19 مورد كندوكاو قرار گيرد. نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه ساختار طبقاتي و اقتصادي ايران و اكثريت جمعيت روستايي ايران در سده 19 در كنار عوامل متعددي همچون ضعف در تجارت، وضعيت راه ها، كمبود يا نبود سواد، وسايل اطلاع رساني و ... در سرآغاز ورود عكاسي در دوره قاجار، به گونه اي بوده كه مانع از رشد فراگير اين پديده در بين مردم عامه بوده است.