روابط كشورهاي عرب منطقه ي خليج فارس و ايران از منظر منطقه گرايي

كشمكش ها و منازعات ديرينه ي ساختاري در خليج فارس از سال 1383 به بعد، شكل آشكارتري به خود گرفته و منجر به شكل گيري علائق و منافع واگرايانه ميان ايران و شوراي همكاري خليج فارس شده است. از سوي ديگر، جنگ بر عليه تروريسم به رهبري آمريكا، ابتكاراتي از قبيل طرح خاروميانه ي بزرگ را تقويت نموده و همزمان با افزايش انتقاد از سوي افكار عمومي نسبت به سياست هاي خارجي رژيم هاي عربي، فشارهاي داخلي و خارجي بر روي كشورهاي عرب منطقه براي انجام اصلاحات را تشديد نموده است. در اين مقاله با استفاده از روش توصيفي - تحليلي بر روي دلايلي كه ايران از سوي كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس (بحرين، كويت، عمان، قطر، عربستان سعودي و امارات متحده ي عربي) به عنوان تهديدي فزاينده دانسته مي شود، اشاره خواهد شد. علاوه بر اين به اين مساله پرداخته خواهد شد كه تا چه حد منطقه گرايي در خليج فارس فارس كاربردي و عملي است.