مطالعه‌ي اپيدميولوژيك وضعيت پوسيدگي دنداني در نوجوانان 12 تا 19 ساله‌ي شهر اصفهان

An epidemiologic study of prevalence of dental caries in 12-19 yearold schoolchildren in Isfahan

مقدمه: كسب اطلاعات پايه از قبيل وضعيت پوسيدگي دنداني در جامعه در برنامه‌ريزي هاي سلامت دهان و دندان موثر مي باشد. هدف از اين مطالعه تعيين فراواني پوسيدگي دنداني در دانش‌آموزان 12 تا 19 ساله‌ي شهر اصفهان بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه‌‌ي توصيفي مقطعي بر روي 810 نفر از دانش‌آموزان 12 تا 19 ساله‌ي شهر اصفهان به تفكيك در سه گروه سني 12ساله (257 نفر) ، 15ساله (279 نفر) و 18 ساله (274 نفر) انجام گرفت. روش نمونه‌گيري طبقه‌اي دو مرحله‌اي و بر‌اساس ليست مدارس نواحي آموزش و پرورش شهر اصفهان انجام شد. ارزيابي پوسيدگي دنداني توسط ايندكس DMFT طبق فرم WHO توسط معاينه‌گران، پس از هماهنگ كردن آنان ثبت گرديد و اطلاعات دموگرافيك نيز جمع‌آوري شد. داده ها توسط آزمونهاي آماري كروسكال - واليس، مان ويتني و ضريب همبستگي اسپيرمن بررسي شد. (0/05=α) يافته‌ها: ميانگين DMFT در گروه 12 تا 14 ساله 2/4±2/84، در گروه 14 تا 17 ساله 3/4 ±4/88 و در گروه 17 تا 19 ساله 3/9±6/28 به دست آمد. ميانگين دندان‌هاي پوسيده و پرشده و DMFT بين گروه‌هاي سني اختلاف معني‌داري داشت (0/001> p value) ولي ميانگين دندان‌هاي كشيده شده تفاوتي نداشت (0/11=p value). فاكتورهاي شغل و ميزان تحصيلات والدين در تعداد دندان‌هاي پرشده مؤثر شناخته شد. نتيجه‌‌گيري: بر اساس نتايج حاصله، مقادير شاخص‌هاي پوسيدگي دنداني در گروه نوجوانان بالاتر از اهداف سال 2000 بوده است. لذا براي دستيابي به اهداف جهاني، تنظيم برنامه‌هايي در جهت ارتقاي وضعيت سلامت دهان در نوجوانان شهر اصفهان و اصلاح سيستم خدمات درماني ضروري به نظر مي رسد.

Introduction: Collecting data on the prevalence of dental caries in a community has a great role in planning for oral health. The aim of this study was to determine the prevalence of dental caries in 12-19 year-old schoolchildren in Isfahan. Materials and Methods: A descriptive cross-sectional study was undertaken on 810 students aged 12-19, divided into three age groups: 12-14 year-olds (n=257), 14-17 year-olds (n= 279) and 17- 19 year-olds (n=274). A stratified two-stage sampling procedure was used to select subjects from student lists in different districts of Isfahan. All the students were examined to determine DMFT index using the WHO criteria by calibrated examiners. Demographic data was recorded. Data was analyzed with Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests, and Spearman’s correlation coefficient (α = 0.05). Results: Mean DMFT values in the 12-14, 14-17, and 17-19 age groups were 2.84 ± 2.4, 4.88 ± 3.4 and 6.28 ± 3.9, respectively. There were significant differences in mean DT, FT and DMFT values between the different age groups (p value < 0.001). However, there were no significant differences in missing teeth means between the groups (p value = 0.11). There was a significant association between FT means and the parents’ job and educational status. Conclusion: The results of the present study showed that DMFT scores of adolescents are higher than global goal set for the year 2000. To achieve these standards, it is vital to establish comprehensive oral health promotion programs in children and adolescents and revise the oral health care delivery system in Isfahan.