چشم¬اندازي بر راهبردي شدن روابط روسيه و رژيم صهيونيستي در دوره پوتين (با نگاه به منافع جمهوري اسلامي ايران)

در سا¬لهاي اخير روسيه و رژيم صهيونيستي با اتخاذ يك سياست عمل¬گرايانه و منفعت محور در روابط دوجانبه و در محيط پيراموني، اهداف و منافع ملي¬ خود را در تعامل با يكديگر جستجو مي¬كنند. با بازگشت روسيه در نقش قدرتي فرامنطقه¬اي به غرب آسيا اين مناسبات ابعاد گسترده¬تري يافته، به طوري كه مي¬توان از «روابط استراتژيك» ميان اين دو بازيگر سخن به ميان آورد. فارغ از اين، ماهيت روابط ميان اين دو مي¬تواند بر منافع و مصالح ساير دولتها از جمله جمهوري اسلامي ايران تاثيرگذار باشد. هدف اين پژوهش «انكشاف و شناسايي شاخصها و ابعاد راهبردي روابط فدراسيون روسيه و رژيم صهيونيستي در دوره زمامداري ولاديمير پوتين و تاثير آن بر جمهوري اسلامي ايران» است. پرسش اصلي پژوهش از اين قرار است كه: «ماهيت و چيستي روابط روسيه و رژيم صهيونيستي تا چه ميزان از سنخ مناسبات استراتژيك و پيوندهاي راهبردي است و سطح روابط ميان اين دو بر جايگاه و منافع ايران در منطقه چه تاثيري دارد؟ فرضيه پژوهش بر اساس چارچوب نظري اين گونه تدوين يافته است: «روابط روسيه و رژيم صهيونيستي در پرتو تحولات بين¬المللي و نيازمنديهاي متقابل در سطوح سياسي، امنيتي، اقتصادي و فرهنگي به مرحله¬اي از گفتمان و شراكت راهبردي رسيده است كه ارتقاي اين روابط راهبردي ميان دو بازيگر با توجه به روابط نزديك تهران مسكو از يك¬سو، و دشمني رژيم صهيونيستي و جمهوري اسلامي ايران از سوي ديگر، مي¬تواند بر منافع ايران در منطقه اثرگذار باشد.» چارچوب نظري پژوهش، «كاركردگرايي» ، روش پژوهش «تحليل كيفي» و ابزار گرداوري داده¬ها كتابخانه¬اي و اسنادي است.