امر سياسي در تاريخ نگاري مطهربن طاهر المقدسي

تاريخ و سياست مقوله ­هايي هستند كه از ديرباز داراي تعامل و داد و ستد بوده ­اند و رابطه آن­ها به اندازه قدمت تمدن بشري است. امر سياسي در گستره تاريخ رخ مي­ دهد و تاريخ منتقل­ كنندۀ تجارب و دست ­آوردهاي آن به جوامع آتي است. در تمدن اسلامي، در قرون ميانه، تاريخ توسط انديش­مندان تاريخ ­باور به ساختاري عقلاني بدل شد كه به دنبال خشونت ­گريزي و خردگرايي در امر سياسي نيز برآمد. مقاله حاضر، به كاوش در مفهوم امر سياسي در رساله آفرينش و تاريخ، نوشته مطهربن ­طاهر المقدّسي اختصاص دارد. مقدسي در حكمت عملي خود، تاريخ و سياست را به هم گره زده و تقابل دوست و دشمن را به تكثر و حضور اراده­ هاي آزاد در عين وحدت انساني بدل كرده است. ديدگاه روشن ­انديشانۀ او در تاريخ عمومي، هيچ انديشه و انساني را به محاق نرانده و به همه آرا و عقايد اجازۀ حضور و ابراز وجود داده تا حقيقت را خودِ مخاطب برداشت كند. هرمنوتيك تاريخي وي، بُن­ مايه­ هايي از تبارشناسي يا تاريخ انتقادي را در سده ­هاي ميانه پرورانده است