ارتباط بين آمادگي قلبي تنفسي با انعطاف پذيري شناختي

The Relationship between Cardiorespiratory Fitness with Cognitive Flexibility

هدف از پژوهش حاضر، بررسي ارتباط بين آمادگي قلبي ـ تنفسي با انعطاف پذيري شناختي در دانشجويان بود. بدين منظور، از بين دانشجويان تربيت بدني دانشگاه كردستان و افرادي كه براساس پرسش نامه مربوطه صلاحيت لازم را داشتند، 38 نفر (با ميانگين سني 1/60±22/23 سال؛ وزن 6/88±70/82 كيلوگرم) به صورت تصادفي انتخاب شدند. براي برآورد آمادگي قلبي ـ تنفسي، حداكثر اكسيژن مصرفي شركت كنندگان با استفاده از «تست بروس» اندازه گيري گرديد و براي ارزيابي انعطاف پذيري شناختي از «آزمون رايانه اي مرتب كردن كارت هاي ويسكانسين» بهره گرفته شد. تجزيه و تحليل آماري داده ها توسط روش هاي آماري توصيفي و آزمون ضريب هم بستگي پيرسون بيانگر آن است كه هم بستگي معناداري بين حداكثر اكسيژن مصرفي با متغيرهاي آزمون مرتب كردن كارت هاي ويسكانسين مشاهده نمي شود. اين يافته ها نشان مي دهد كه بين آمادگي قلبي ـ تنفسي و انعطاف پذيري شناختي در دانشجويان ارتباط معناداري وجود ندارد.

The aim of this study was to investigate the association between cardiorespiratory fitness with cognitive flexibility in students. 38 students were randomly selected from physical education students of kurdistan university and those who had qualified on the basis of the relevant questionnaire (age: 22.23±1.60-year, weight: 70.82±6.88 kg). To estimate cardiorespiratory fitness, by using Bruce test, maximal oxygen uptake of subjects was measured and to assess the cognitive flexibility, the computerized Wisconsin card sorting test was used. By using descriptive statistics and pearson correlation coefficient, statistical analysis of the data showed that, there is no significant correlation between maximal oxygen uptakes with variables of Wisconsin card sorting test. These finding suggest that, there is no significant relationship between cardiorespiratory fitness and cognitive flexibility in students.