اثر شكل زمين و جهت روي مشخصه‌هاي كمي و كيفي درختان بلوط ايراني (Quercus brantii Lindl.) در جنگل‌هاي دشت لاله انديمشك

تحقيق حاضر به منظور بررسي خصوصيات كمي و كيفي گونه بلوط ايراني (Quercus brantii) در منطقه دشت لاله انديمشك انجام شد. براي اين منظور با توجه به هر يك ار فرم هاي مختلف زمين و در چهار جهت جغرافيايي در مجموع تعداد 36 قطعه نمونه دايره اي شكل با مساحت 15 آر، به روش تصادفي سيستماتيك انتخاب و نسبت به ثبت و اندازه گيري مشخصه هاي كمي و كيفي درختان اقدام شد. نتايج نشان داد كه مشخصه هاي كمي اين توده شامل قطر متوسط برابر سينه 29/54 سانتيمتر، سطح مقطع برابر سينه 5/6 مترمربع در هكتار، متوسط تعداد در هكتار 69 پايه، ارتفاع متوسط 6/16 متر و متوسط ضريب قدكشيدگي 20/86 است. نتايج كيفي نيز نشان داد كه 78 درصد درختان توده داراي تاج سالم و 22 درصد تاج درختان ناسالم، 60/5 درصد درختان قائم و 39/5 درصد آنها خميده و از لحاظ كيفيت تنه نيز 50/8 درصد درجه يك، 45/9 درصد درجه دو و 3/2 درصد درختان درجه سه هستند. بطور كلي مي توان بيان نمود كه جهت شمالي رويشگاه هاي مناسبتري از نظر ويژگي هاي كمي و كيفي درختان بلوط هستند. چنانكه بلندترين درخت بلوط در فرم دامنه و در جهت شمالي و بيشترين قطر متوسط تاج (13/4 متر) در فرم يال و در جهت شمال مشاهده شد.