طرح شاخص‌هاي نوين دشواري حركت با بهره‌گيري از نتايج شبيه‌سازي مكاني عامل مبنا در هنگام آتش‌سوزي

متناسب با پيچيدگي‌هاي رفتاري در انسان‌ها، سيستم‌هاي اجتماعي نيز داراي پيچيدگي خاصي‌اند. مديريت جمعيت در اين سيستم‌ها بسيار اهميت دارد و نيازمند صرف هزينه و انرژي بسيار است. با توجه به تعاملات موجود ميان انسان‌ها و محيط در سيستم‌هاي اجتماعي و تاثير آنها در روند حركتي جمعيت در شرايط متفاوت، شناخت و بررسي اين تعاملات به‌ويژه در شرايط اضطراري، از نيازهاي اساسي هر سيستم است. در پژوهش حاضر، از نتايج شبيه‌سازي مكاني عامل مبناي روند حركتي افراد و شبيه‌سازي آتش‌سوزي در ايستگاه قطار شهري هفتِ تير جهت بررسي رفتار افراد و محيط در هنگام آتش‌سوزي استفاده شد. سپس شاخص‌هاي دشواري حركت، شامل شاخص‌هاي محيطي و محيطي‌ انساني، به‌منظور بررسي تاثير محيط و عامل‌ها در روند حركتي، محاسبه شد. در ادامه كار دو شاخص دشواري جديد، شامل يك شاخص محيطي و يك شاخص محيطي‌ انساني با نام‌هاي ويژه شرايط آتش‌سوزي، معرفي شدند. نوآوري شاخص‌هاي يادشده، افزون بر ميزان تعاملات افراد با يكديگر و تعاملات آنها با اجزاي فيزيكي محيط، به تلفيق نتايج شبيه‌سازي‌هاي عامل مبنا و شبيه‌سازي‌هاي مربوط به آتش‌سوزي در محيط و استفاده از پارامتري به نام ميزان قابليت ديد مربوط مي‌شود. بررسي نتايج شاخص‌هاي محاسبه‌شده و نتايج مربوط به شبيه‌سازي روند حركتي افراد در محيط ايستگاه نمايانگر رابطه معكوس بين ميزان دشواري و سرعت روند حركتي عامل‌ها در محيط ايستگاه است. همچنين، ميزان دشواري حركت در سناريوي موفق محيطي نشان از كاهش ميزان دشواري، در مقايسه با سناريوي وضعيت فعلي در نقاط داغ دارد. بهره‌‌گيري از شبيه‌سازي‌هاي عامل مبنا و محاسبه شاخص‌هاي دشواري در بازه‌هاي زماني متفاوت وقوع بحران مي‌تواند در تدوين استراتژي‌هاي مكاني زماني مديريت جمعيت و تخليه اضطراري موثر باشد و در نقش پشتيباني‌كننده تصميم مكاني، مديران بحران را در مديريت بهينه شرايط ياري كند.