بررسي سطح سرمي ويتامين D در بيماران مبتلا به ليكن پلان دهاني

Evaluation of Serum Vitamin D Level in Oral Lichen Planus Patients

مقدمه: ويتامين Dيك هورمون پرواستروئيدي با اثرات چندگانه سيستميك از جمله تنظيم سيستم ايمني مي باشد. تاثير سطح سرمي اين ويتامين بر روي پيشرفت بعضي از بيماريها از جمله پسوريازيس و سرطان دهان گزارش شده است. در اين مطالعه سطح سرمي اين هورمون در بيماران مبتلا به ليكن پلان كه يك بيماري خودايمني بوده و پيش سرطاني محسوب مي شود، اندازه گيري شد. مواد و روشها: در يك مطالعه توصيفي- مقطعي، تعداد 66 بيمار مبتلا به ليكن پلان دهاني و 30 فرد سالم مورد مطالعه قرار گرفتند. سطح سرمي ويتامين D با استفاده از روش الايزا اندازه گيري شد. اطلاعات توسط آزمون من ويتني و T- test تحليل شد. يافته ها:تعداد 26 نفر (39/4٪) از بيماران مبتلا به ليكن پلان دهاني دچار كمبود ويتامين Dو 31 نفر (47٪) مقادير ناكافي از ويتامين D داشتند. در حاليكه 9 نفر(30٪) و 15 نفر (50٪) از افراد كنترل به ترتيب دچار كمبود ويتامين D و مقدار ناكافي ويتامين D بودند. مقادير سرمي ويتامين D در دو گروه ارتباط معناداري نداشت. همبستگي معكوس و معني داري بين سن و كمبود ويتامين D در افراد نيز مشاهده شد. (0/015=P) نتيجه گيري:سطح سرمي ويتامين D ، در درصد بالايي از بيماران مبتلا به ليكن پلان دهاني كاهش نشان مي دهد. با توجه به شيوع كمبود ويتامين D در سطح جامعه، تاثير اين كمبود در پاتوژنز بيماري نياز به مطالعات وسيع تر دارد.

Introduction: Vitamin D is a secosteroid (pro)-hormone with multiple systematic effects, including the regulation of the immune system. Serum vitamin D level affects the progression of some diseases, such as psoriasis and oral cancer. The study aimed to measure the serum vitamin D level in patients with oral lichen planus (OLP), which is an autoimmune and precancerous disease. Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted on 66 patients with OLP and 30 healthy individuals. In addition, serum vitamin D level was measured by ELISA method, and data analysis was performed using Mann–Whitney U and t-test. Results: In this research, 26 (39.4%) patients with OLP had vitamin D deficiency and 31 (47.0%) subjects had an insufficient vitamin D level. On the other hand, 9 (30.0%) and 15 (50%) of the participants in the control group had vitamin D deficiency and insufficient vitamin D level, respectively. According to the results, no significant relationship was observed in the study groups regarding serum vitamin D levels. However, a reverse and significant correlation was found between age and vitamin D deficiency in the subjects (P=0.015). Conclusion: According to the results of the study, low serum vitamin D levels were observed in a high percentage of patients with OLP. Given the prevalence of vitamin D deficiency in the society, extended research is required to evaluate the impact of this deficiency on pathogenesis of the disease