تحليل فضايي كيفيت منابع آب زيرزميني جهت مصارف شرب، كشاورزي و صنعتي (مطالعه موردي: دشت آباده طشك - جهان آباد)

هدف از اين مطالعه، تحليل مكاني كيفيت آب زيرزميني دشت آباده طشكجهان‌آبادواقع در شرق استان فارس براي مصارف شرب، كشاورزي و صنعتي براساسدياگرام‌هاي شولر، ويلكوكس و شاخص اشباع‌شد گيلان ژليه است. ابتدا داده‌هاي 8 پارامتر كيفي موثر در مصارف فوق،شاملtds،th ،na+،cl، so42،ph ،ecو sarمربوط به 29 حلقه چاه منطقه جمع‌آوري و از نرمال بودن توزيع داده‌ها اطمينان حاصل گرديد. به كمك تحليل ‌گرزمين‌آماري در سامانه‌ي اطلاعات جغرافيايي (gis)، مدل‌هاي مختلف روش كوكري جينگ براي هر پارامتربررسي و نتايج حاصل از مدل‌هاي مذكور براساس فن اعتبارسنجي متقابل با معيار آماري ريشه‌ي دوم ميانگين مربعات خطا (rmse) مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه براي پارامترهاي tds،th ، cl و ph، مدلرشنال كوادريك و براي متغيرهاي na+، so42، ec و sar، مدلنمايي از بيشترين دقت و كمترين خطا نسبت به ساير مدل‌هايواريوگرام برخوردار مي‌باشند.براساس نمودار شولر، 38% چاه‌هاي دشت در گروه خوب و قابل‌قبول قرار داشته و مانعي ازنظر شرب ندارند. نمودار ويلكوكس نشان مي‌دهد كه اكثر چاه‌ها (62%) در كلاس خيلي شور قرار داشته و براي كشاورزي مناسب نمي‌باشند. با توجه به ضريب اشباع‌شدگي لانژليه، 76% آب زيرزميني دشت در رده‌ي رسوبگذار و 24% باقي‌مانده در رده‌ي خورنده ازنظر صنعتي قرار دارند.نقشه‌هاي طبقه‌بندي كيفيآب زيرزميني دشتازلحاظ شرب، كشاورزي و صنعتي نشان داد كه كيفيت آب از مناطق مرتفع شمال به سمت نواحي پست جنوب (به‌استثناي ناحيه‌ي ده زير 2)، بخصوص در اراضي فاقد كشاورزي يعني محدوده‌يدرياچه‌ي بختگان كه كلاس كيفيت آبِ غيرقابل استفاده غالب است؛ كاهش مي‌يابد.