عوامل خطر ژنتيكي ترومبوزهاي وريدهاي عمقي پا در ايران

Genetic Thromboembolic Risk Factors Associated with Deep Vein Thrombosis in a Iranian Population

عوامل خطرساز ترومبوزهاي عمقي وريد پا (DVT) در جوامع مختلف متفاوت است. تا به حال مطالعه دقيقي در خاورميانه در زمينه بررسي فاكتورهاي كوآگولوپاتيك ارثي و اكتسابي، كه بتواند عامل خطرساز DVT باشد، انجام نشده است. در اين مطالعه عوامل خطرساز كوآگولوپاتي ارثي و اكتسابي در بيماران مبتلا به DVT در مقايسه با گروه شاهد بررسي شد. روش ها: از فروردين 1386 لغايت شهريور 1388 بيماران مبتلا به DVT، كه به علت عدم تحرك بروز نكرده باشد، به همراه يك گروه شاهد مشابه از نظر سن و جنس انتخاب و وارد مطالعه شدند. فاكتورهاي موتاسيون پروترومبين، موتاسيون فاكتور V ليدن، هموسيستئين سرم، پروتئين C و S، آنتي ترومبين III، ANA، آنتي كارديوليپين و آنتي فسفوليپيد آنتي بادي در اين افراد بررسي شد و يافته ها مورد مقايسه قرار گرفت. يافته ها: محاسبه نسبت شانس (OR) در مورد سطح خوني آنتي كارديوليپين و هموسيستئين سرم نشان داد كه ارتباط مستقيم و معني داري بين وقوع DVT و افزايش خوني اين دو متغير وجود دارد؛ نسبت شانس به دست آمده به ترتيب 7.71 (حدود اطمينان:0.99-64.55 ) و 3.6 (حدود اطمينان:1.6-7.84 ) بود. ولي ارتباط معني داري بين كاهش سطح خوني پروتئين C و S و آنتي ترومبين III، ANA، موتاسيون ژن پروترومبين و فاكتور V ليدن و DVT به دست نيامد. نتيجه گيري: افزايش سطح هموسيستئين و آنتي كارديوليپين آنتي بادي عوامل خطرساز شايع DVT در بيماران ايراني مي باشد. موتاسيون ژن فاكتور 5 ليدن و موتاسيون پروترومبين از علل ناشايع براي DVT در ايران است و بايد در مطالعات ديگر موتاسيون هاي جديدتري را بررسي كرد.

Background: The development of venous thromboembolism is influenced by a variety of genetic and environmental risk factors. A few studies have ascertained whether thrombophilic defects are risk factors for venous thromboembolism in Middle East and Iranian populations or not. Methods: We conducted a case-control study involving 66 consecutive patients with deep vein thrombosis without immobility and 66 healthy controls from the Al-Zahra Hospital in Isfahan, Iran. Finding: The most frequent thrombophilic risk factor for deep vein thrombosis was homocysteine (31/66) (OR = 3.6, 95% CI = (1.66-7.84)). Anticardiolipin antibody was seen in 10.6% (OR =7.71, 95% CI = (0.99-64.55)). There were no significant differences for other risk factor such as Protein S, Protein C, Antithrombin III, Factor V leiden, and Prothrombin mutation. Conclusion: In spite of western studies, Factor V leiden and Prothrombin mutation are rare between Iranian patients. However, homocysteine and anticadiolipin anti bodies are the most frequent risk factors. Screening for Factor V leiden and Prothrombin mutation have not cost benefit and further studies with larger sample size need to detect new mutations and assess the influence of ethnicity on thrombophilia.