پارادايم‌هاي رقيب در علم سازمان و مـديـريـت: رويـكـرد تـطبـيقـي به هستـي‌شنـاسي، شنـاخت‌شنـاسي و روش‌شناسي

واژه‌ پارادايم‌ چنان در تار و پود رشته‌هاي مختلف، از علوم طبيعي گرفته تا علوم انساني، نفوذ كرده كه درك مفهوم و ابعاد آن براي هر پژوهشگر لازم و ضروري نمايد و بر اين اساس به مفهومي غالب در فلسفه علم تبديل شده است. تعاريف مختلفي از پارادايم‌ ارائه كرده‌اند، ولي مي‌توان پارادايم‌ را مجموعه‌اي از باورها و پيش‌فرض‌هاي بنيادي تصور كرد كه در هستي‌شناسي، شناخت‌شناسي و روش‌شناسي متجلي مي‌شود. تقسيم‌بندي‌هاي متعددي از پارادايم‌ها انجام شده، ولي در ادبيات علم سازمان و مديريت، تقسيم پارادايم‌ها به اثبات‌گرايي، تفسيري، تئوري انتقادي، فمينيست، پست مدرنيست و تئوري آشوب غالب تر است. در اين مقاله با شرح هر پارادايم، اركان سه‌گانه آن مورد بررسي قرار ‌گرفته و با اشاره به كاربرد آن‌ها در علم سازمان و مديريت نتيجه‌گيري مي‌شود كه در پژوهش‌هاي مديريتي، همه پارادايم‌هاي مذكور مي‌توانند در حوزه‌هاي مختلف مورد استفاده قرار گيرند.