نقش باورهاي شيعي در معماري عصر صفوي

با رسمي شدن مذهب تشيع در ايران عصر صفوي معماري نيز دوره جديدي را آغاز نمود كه بخشي از آن برگرفته از تعاليم و باورهاي شيعي آن دوره بود. دوره صفويه آخرين تكاپوهاي معماري سنتي در ايران عصر اسلامي از جهت سبك و نوآوري محسوب مي شود كه البته باورهاي شيعي در روزگاران پيش از صفويه نيز بر آن تأثير نهاده بود و اين تأثيرات به زودي موجب گسترش ابنيه اسلامي با كاربري فرهنگي و مذهبي جديد گرديد. اين نوشتار در پي بررسي نقش تشيع و باورهاي شيعي در معماري عصر صفوي با توجه به نشانه ها و عوامل نمادين آن است. سؤال اصلي پژوهش اين است كه انديشه هاي شيعي چه نوع تحولي در سبك و شيوه هاي معماري عصرصفوي بر جاي گذاشت؟ در پاسخ بايد گفت از آنجا كه هتر ارتباط عميقي با مذهب و سياست دارد و از طرفي باورها و اعتقادات حاكم در هر دوره اي بر هنر اثرگذار بوده است، معماري اين عصر نيز تحت تأثير اين عوامل قرار داشت و در دوره صفوي با نفوذ انديشه ها و تفكرات شيعي و رسميت يافتن مذهب تشيع در ايران، شاهد تغيير و تحول در سبك معماري و تزيين بناها با رويكرد و درون مايه هايي شيعي هستيم.