تبيين فرمول‌هاي خوانايي به عنوان روشي اساسي در تحليل محتواي كتاب‌هاي درسي

تحليل محتوا، يك روش تحقيق علمي و از پركاربردترين و محبوب‌ترين روش‌هاي تحقيق در علوم اجتماعي، رفتاري و انساني است. بررسي كتاب‌هاي درسي، به دلايلي همچون شناسايي نقاط قوت و ضعف ضروري است. اين بررسي روش‌هاي گوناگوني دارد كه تحليل محتوا يكي از آنهاست. براي تحليل محتواي كتاب‌هاي درسي اغلب، از دو گروه روش استفاده مي‌شود: ابزارهاي فهرستي (چك‌ليست‌ها) و فرمول‌هاي خوانايي. اين مقاله مي‌كوشد چند روش متداول فرمول‌هاي خوانايي را همراه ويژگي‌ها و كاربرد آن تبيين كند. ميزان خوانايي يا سطح خوانش، در فهم مطالب كتاب تأثير بسياري دارد. از فرمول‌هاي رياضي گوناگوني مي‌توان براي تعيين ميزان خوانايي كتاب‌ها استفاده كرد. اين فرمول‌ها، درجه پيچيدگي زباني متن كتاب را مشخص مي‌كند. مهم‌ترين نتايج نشان مي‌دهد كه به كمك فرمول‌هاي خوانايي مي‌توان مواردي همچون سطح كلاسي، سطح سني، سطح آموزشي و سبك توصيفي كتاب‌هاي درسي را تعيين كرد؛ البته بايد هر كدام از فرمول‌ها براي متن‌هاي فارسي بومي شود تا نتايج اعتبار بيشتري داشته باشد.