بررسي عوامل فرصت زا و تهديد آفرين در رابطه با كشور امارات و نقش هريك در همگرايي يا واگرايي

اين تحقيق به دنبال شناسايي عوامل فرصت زا و تهديد آفرين كشور امارات در همگرايي يا واگرايي (فرصت ها و چالش ها) با جمهوري اسلامي ايران است و براي شناخت محيطي، اين سؤال مطرح مي گردد كه موانع و چالش هاي فراروي ايران براي رسيدن به همگرايي منطقه اي با كشور امارات چيست؟ و جمهوري اسلامي ايران از چه فرصت هايي در كشور امارات، براي تسريع در روند همگرايي و پرهيز از واگرايي منطقه اي، مي تواند بهره ببرد؟ براي پاسخ به اين پرسش ها ابتدا چارچوب نظري همگرايي و رويكردهاي مختلف آن بررسي و هم‌چنين عوامل و چالش هايي كه موجب واگرايي منطقه اي مي گردند، تبيين شد. اين تحقيق به روش توصيفي تحليلي انجام شد و اين عوامل به روش كتابخانه اي و تحليل اسنادي استخراج و با طراحي پرسشنامه، نظر جامعه آماري در خصوص ميزان نقش و كاركرد اين عوامل در همگرايي يا واگرايي كشور امارات با جمهوري اسلامي ايران، به روش پيمايشي به دست آمد. جمع آوري اطلاعات از روش تحقيقات ميداني با استفاده ابزار پرسشنامه محقق ساخته و سؤالات آن با استفاده از طيف ليكرت تهيه شد. ضريب روايي محتوايي شاخص ها از حداقل ضريب محتوايي (0.62)بيشتر شد، و از روايي بسنده برخوردار گرديد پايايي از روش دو نيمه كردن با استفاده از آزمون گاتمن، 0.85 به دست آمد. در نهايت عواملي هم چون «وابستگي كشور امارات به تنگه هرمز»، «شيعيان امارات»، «فرهنگ و دين»، «سپر دفاع موشكي»، «پيمان هاي نظامي امارات»، «نهايي نشدن مرز امارات با ايران»، «همكاري با قدرت هاي جهاني»، «سياست هاي منطقه اي امارات»ازجمله عواملي هستند كه در همگرايي يا واگرايي كشور امارات با جمهوري اسلامي ايران نقش مهمي دارند.