تحليل رشد بهره‌وري كل عوامل توليد در زيربخش زراعت ايران

در اين مطالعه رشد بهره­ وري كل عوامل توليد زير بخش زراعت ايران با استفاده از روش ناپارامتريك مالم كوئيست طي سال­هاي زراعي 69-1368 تا 87-1386 مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار گرفته است. در اين راستا مقادير مصرف نهاده­ هاي بذر، كود حيواني، كود شيميايي، علف كش، سم، نيروي كار، آب مصرفي و سطح زيركشت و مقدار ستانده زيربخش زراعت ايران مدنظر قرار گرفت. نتايج نشان داد كه توليد چغندر قند از بيشترين و توليد جو ديم و نخود آبي از كمترين رشد بهره ­وري در دوره زماني مورد مطالعه برخوردار مي ­باشند. بررسي تغييرات سالانه بهره­ وري و اجزاي آن نشان داد كه بالاترين رشد بهره ­وري عوامل كل توليد محصولات عمده زراعي ايران در سال زراعي 80-1379 رخ داده است. در كل دوره مشتمل بر سال­هاي 1387-1368، متوسط رشد بهره­ وري كل عوامل توليد محصولات عمده زراعي ايران به ميزان 2/6 درصد در سال مي ­باشد. پيشنهاد مي­شود كه در تدوين الگوي كشت منطقه­ اي، به محصولات زراعي داراي رشد بهره ­وري بيشتر در تخصيص منابع و گسترش سطح زير كشت اولويت داده شود.