علاءالدوله سمناني به مثابه سني دوازده امامي

سنّي دوازده امامي، بر كسي اطلاق مي شود كه همزمان با اعتقاد به خلفاي سه گانه اهل سنّت و به عنوان امام، معتقد به ماهيت سنّي گري، با خطاب نمودن تمام امامان دوازده گانه شيعه گونه اي از امامت براي آنان باشد. در قرون متمادي، شخصيت هاي مختلفي در جهان تسنن با اين باور وجود داشته اند. از جمله افرادي كه انديشه هايي نزديك به سنّيان دوازده امامي دارد، ركن الدين ابوالمكارم احمدبن محمد بيابانكي، معروف به علاءالدوله سمناني، از عارفان بزرگ قرن هفتم و هشتم هجري است كه مذهبش از سويي با توجه به گرايش ها و تمايلات شيعي وي و اظهار و از ديگر سو با عنايت به قراين سنّي گري او، همواره مورد ،ارادت هاي فراوانش به اهلبيت ابهام برخي محققان بوده است. نوشتار پيشرو، مي كوشد تا با رويكردي توصيفي تحليلي، پس از بررسي و نقد قراين تشيع سمناني، مذهب او را تعيين نموده و شاخصه هاي سنّيان دوازده امامي را نسبت به او بيازمايد. نگارنده با مطابقت اين شاخصه ها بر پير سمنان، وي را يكي از سنّيان دوازده امامي به شمار مي آورد.