رابطه باورهاي مذهبي و رضايت از زندگي در ميان پرستاران

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه باورهاي مذهبي (اعتقادي و عاطفي) و رضايت از زندگي پرستاران بيمارستان هاي شهر نجف آباد به انجام رسيد. جامعه ي آماري شامل 270 نفر از كاركنان پرستاري سازمان هاي مذكور بود، كه از بين آنها 182 نفر به صورت در دسترس بعنوان نمونه انتخاب شدند. روش پژوهش توصيفي- همبستگي و ابزارهاي پژووهش شامل، پرسشنامه دينداري مسلمانان سراج زاده ( 1377 ) و مقياس رضايت از زندگي داينر و همكاران ( 1985 ) بود. داده ها، با استفاده از روش ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چند متغيره مورد تحليل قرار گرفت و نتايج نشان دادند كه بعد عاطفي باورهاي مذهبي داراي همبستگي معنادار با رضايت از زندگي است 01 / p≥0 و همچنين باورهاي مذهبي عاطفي، توانست تا 3/ 11 درصد از واريانس رضايت از زندگي پرستاران را پيش بيني نمايد. در نتيجه ميتوان از طريق تقويت باورهاي مذهبي عاطفي، سطح رضايت از زندگي را افزايش داد.

فاقد عنوان و چكيده لاتين