رابطه باورهاي ديني وكيفيت زندگي با رضايت زناشويي دانشجويان زن متأهل

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه باورهاي ديني و كيفيت زندگي با رضايت زناشويي در دانشجويان زن متأهل دانشگاه پيام نور شوش بود. حجم نمونه، تعداد 190 نفر بود كه با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي مرحله اي انتخاب شدند. طرح تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بود و ابزار اندازه گيري شامل پرسشنامه رضايت زناشويي انريچ، پرسشنامه باورهاي ديني آرين و پرسشنامه كيفيت زندگي SF36 بود. داده ها با استفاده از روش ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيري تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه بين باورهاي ديني و كيفيت زندگي با رضايت زناشويي رابطه مثبت ومعني داري وجود دارد. همچنين تحليل رگرسيون چندمتغيره نشان داد كه باورهاي ديني و كيفيت زندگي بهترين پيش بيني كننده براي رضايت زناشويي مي باشند.

فاقد عنوان و چكيده لاتين