مطالعه تطبيقي رابطه سرمايه اجتماعي و احساس امنيت اجتماعي در بين والدين و فرزندان ساكن شهر يزد

احساس امنيت اجتماعي و تغييرات بين نسلي آن به دليل پيامدهاي متعددي كه دارد همواره از اهميت بالايي بررخوردار بوده است. سرمايه اجتماعي نيز در ساليان اخير به عنوان يكي از متغيرهاي مهم و تببين‌كننده در بسياري از مطالعات شناخته شده است. مقاله حاضر به بررسي رابطه سرمايه اجتماعي با ميزان احساس امنيت اجتماعي در بين والدين و فرزندان ساكن شهر يزد پرداخته است. پژوهش به روش پيمايشي انجام شده، داده‌ها با ابزار پرسشنامه و با استفاده از شيوه نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي از 492 نفر از والدين و فرزندن ساكن شهر يزد جمع‌آوري شده است. احساس امنيت اجتماعي در دوازده بعد جاني، شغلي، اقتصادي، اعتقادي، حقوقي، قضايي، اخلاقي، فرهنگي، مالي، نواميس، عاطفي و احساسي و سرمايه اجتماعي در سه بعد اصلي هنجار اجتماعي، اعتماد اجتماعي و شبكه اجتماعي سنجيده شده است. در اين پژوهش از اعتبار محتوايي استفاده شده است و بالا بودن ضريب آلفاي كرونباخ براي متغيرها، حكايت از مطلوبيت پايايي ابزار پژوهش داشت. يافته‌هاي تحقيق نشان داد تفاوت معني‌داري بين احساس امنيت والدين و فرزندان وجود ندارد