مطالعة تطبيقي عواملِ وقوع و پيروزي انقلاب اسلامي ايران و شكست انقلاب مصر

سلامي ايران و انقلاب مصر براي منطقة خاورميانه، هدف مقالة حاضر مقايسة عوامل وقوع، پيروزي يا شكست انقلاب‌هاي ايران و مصر، براساس نظريۀ جان فورن دربارة انقلاب‌هاي كشورهاي جهان‌سوم، است. پس از طرح مباحث نظري، براساس تعريف پناهي از انقلاب و نظرية فورن، سه‌پرسش مقايسه­اي مطرح و با استفاده از روش تطبيقي بررسي شد. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه انقلاب مصر انقلابي تمام‌عيار نيست، بلكه مي‌توان آن را انقلاب سياسي ناتمام دانست. همچنين، مشخص شد كه عوامل پنج‌گانة نظرية فورن براي وقوع خيزش انقلابي در هردو جامعة ايران و مصر وجود داشتند. اما، عوامل مختلف، ازجمله وضعيت خاص نيروهاي نظامي، كه براي استقرار و پايداري رژيم انقلابي ضرورت دارد، در انقلاب مصر وجود نداشت و سبب شكست آن شد. درنهايت، پژوهشگران پيشنهاد مي­كنند كه براي بالابردن قدرت تبيين نظرية فورن بهتر است عامل ششمي با عنوان «وضعيت نيروهاي نظامي» به نظريه افزوده شود.