تاثير برنامه يادگيري اجتماعي – هيجاني بر شايستگي هاي رواني – اجتماعي و رضايت از مدرسه دانش آموزان پسر پنجم ابتدايي شهرستان سقز

The effect of social-emotional learning program on Saqqez’s fifth graders male students’ psychosocial competencies and school satisfaction

مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسي اثرات برنامه مداخله‌ي يادگيري اجتماعي–هيجاني بر شايستگي‌هاي رواني–اجتماعي پيشنهادي كيسل و رضايت از مدرسه‌ي دانش آموزان پسر پايه پنجم دبستان بود. روش كار: براي اين منظور كودكان پايه پنجم به روش نمونه گيري خوشه‌اي انتخاب و در گروه‌هاي كنترل (32 نفر) و آزمايش (35 نفر) به صورت شبه آزمايشي با پيش آزمون- پس آزمون و در طي 10 جلسه مورد مداخله و آزمون قرار گرفتند. نتيجه مداخله با پرسش نامه شايستگي‌هاي اجتماعي–هيجاني و زير مقياس رضايت از مدرسه از مقياس رضايت از زندگي دانش آموزان هيوبنر مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌ها: تحليل كوواريانس چند متغيره (مانكوا) نشان داد كه دانش آموزان در خود آگاهي و كنترل خود تفاوت معناداري داشتند، اما در مؤلفه‌هاي ديگر آن يعني آگاهي اجتماعي، روابط اجتماعي و تصميم گيري مسئولانه، اين تفاوت‌ها معنادار نبودند. همچنين بررسي رضايت از مدرسه دو گروه با تحليل كوواريانس (آنكوا) تفاوت معناداري بين گروه‌هاي كنترل و آزمايش نشان داد. نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان داد كه برنامه يادگيري اجتماعي–هيجاني مي‌تواند شايستگي‌ها و رضايت دانش آموزان را بهبود بخشد. بر اين اساس مشاوران و متخصصان نظام تعليم و تربيت بايد بر مبناي اين يافته‌ها و با توجه به اهيمت سلامت رواني دانش آموزان و رشد كلي آنان و نيز بهزيستي در مدارس، توجه خود را به اين مهارت‌ها در برنامه‌هاي درسي معطوف دارند.

Introduction: The aim of this study was to explore the effects of Social and Emotional Learning Program on elementary school kids’ five inter-related Psycho-Social Competencies suggested by CASEL and school satisfaction. Methods: Fifth grade elementary school kids at Saqqez were chosen by cluster sampling method, based on Quasi-Experimental design and whole school approach method, as control (n = 32) and experimental (n = 35) intact groups. The psycho-social competencies were delivered over 10 sessions (45 minutes) in the classroom. Social-Emotional Questionnaire (SEQ) and Huebner’s Multidimensional Life Satisfaction Survey (MLSS) were used as pre-posttest scales to probe the results. Results: Multivariate analysis of Covariance (MANCOVA) results showed significant differen ces in self-awareness and self-control between the control and experimental groups, but there were no significant differences in social awareness, social relationships, and responsible decision-making. Analysis of Covariance (ANCOVA) showed significant results between the groups in students’ school satisfaction. Conclusions: This study showed that students’ Psycho-social Competencies and School Satisfaction can be improved as a result of this intervention. Based on these findings and with regard to mental health, whole child development and the students’ well-being, counselors and educators should integrate these competencies with classroom activities at schools.