نقد ترجمه محمّد الفراتي از استعاره‌ها و كنايات «ني‌نامه»

مترجم و شاعر سوري، محمد الفراتي(1880-1978م) «ني‌نامه» مولوي را به زبان شعر ترجمه نموده است. وي با وجود آشنايي با زبان فارسي گاه در فهم، دريافت و انتقال استعاره و كنايه موجود در زبان مولوي موفق نبوده است. لذا اين جستار با استفاده از روش توصيفي- تحليلي، سعي دارد به بررسي و ارزيابي دريافت معنايي استعارات و كنايات موجود در ني‌نامه، توسط محمد الفراتي بپردازد كه در پي آن براي مخاطب روشن مي‌گردد با وجود تلاش‌هاي مترجم، شكاف معنايي و نارسايي‌ در معادل‌گزيني در ترجمۀ وي به چشم مي‌خورد. همچنين روشن مي‌گردد كه فهم مقصود اصلي بسته به درك معاني پوشيدۀ واژگان و تعابير دارد و به دنبال آن براي خواننده روشن مي‌شود كه مترجم با مبنا قرار دادن متن مبدأ تلاش نموده در نقل معاني امين باشد، اما گاه، وجود مفاهيم كنايي و استعاري وي را از رسيدن به پيام مولوي بازداشته و نتوانسته پي به مقصود شاعر ببرد، در نتيجه ترجمۀ لفظي را اختيار نموده كه معنا و عناصر فرهنگي زبان مبدأ در آن ناديده گرفته شده است.