مقايسه دوسويه شعر حسن هنرمندي و حافظ ابراهيم (نقد و پردازش اصول رمانتيسم)

رمانتيسم، مكتبي مبتني بر تخيّل، احساس، يأس، نااميدي واحساسات فردي است كه به  ناله‌هاي عاشقانه اصالت مي‌بخشد و داراي رويكرد خاصي نسبت به مرگ و مرگ­طلبي مي‌باشد. از آنجا كه مكتب رمانتيسم در جهان غرب ظهور يافت، مسلماً تأثير آن ابتدا در ميان نويسندگان و شعراي غرب و سپس در ايران و جهان عرب متجلّي شد. در اين ميان، افرادي نظير حسن هنرمندي و حافظ ابراهيم نمايشگر اين تأثيرپذيري از مكتب رمانيسم قلمداد مي­شوند. حافظ ابراهيم، يكي از نمايندگان مكتب كلاسيك است، اما در ميان اشعارش قصائدي ديده مي‌شود كه در آنها از مفاهيم رمانتيسم مانند طبيعت، حزن و اندوه، عشق، تنهايي... سخن مي‌گويد. زيبايي‌هاي طبيعت را به تصوير مي‌كشد و براي تسكين دردهايش به آن پناه  مي‌برد. او مرگ را اتفاق شيرين مي‌داند و آن را تنها راه غلبه انسان‌هاي شريف بر نيرنگ‌هاي روزگار معرفي مي‌كند. از سوي ديگر، حسن هنرمندي به عنوان نمايندة رمانتيسم ايران به موضوعاتي؛ نظير نااميدي، وحشت، مرگ، ناكامي، عشق و...كه همگي از موضوعات اصلي اين مكتب مي‌باشند، پرداخته است.