معرفت نجات بخش با نظر بر احوال نفس مطمئنه و جيون موكتي در مكتب و دانته

فاقد عنوان و چكيده لاتين

آموزه‌هاي نجات‌شناسانه در متون مقدس اسلام و هندو، بيانگر ويژگي‌ها و احوال وارستگان است. توصيف احوال نفس مطمئنه در قرآن، دلالت بر امكان نجات پيش از مرگ دارد. مفهوم «اوپه‌نيشدي» زنده آزاد (جيون موكتي) نيز بر فرزانه‌اي اطلاق مي‌شود كه نجات ـ رهايي از رنج هستي ـ را درحال زنده بودن تجربه مي‌كند. منابع معتبر هر دو سنت، حكايت از برخورداري وارستگان از تجارب و احوال مشابه و نقش محوري معرفت در نيل به رهايي دارند. اين مقاله، با هدف شناسايي موضوع معرفت نجات‌يافتگان، به مقايسة ويژگي‌ها و احوال «زنده آزاد» و «نفس مطمئنه» مي‌پردازد. بنابراين، پژوهش، سرور و آگاهي زنده آزاد، سرور و آگاهي محض بوده، واقعيتي متمايز از نفس او محسوب نمي‌شود. اما معرفت و بهجت نفس مطمئنه، واقعيتي متمايز و چون ديگر تجارب و احوال او، محصول تجلي صفات جماليه و جلاليه حق در آينه نفس است.