مسؤوليت مدنيِ ايراد خسارت معنوي ناشي از بيماري‌هاي ايدز و هپاتيت در اثر انتقال خون آلوده، با نگاهي به پرونده هموفيلي‌ها

يكي از اركان سه‌گانه مسؤوليت مدني ورود خسارت است. خسارت به دو دسته مادي و معنوي قابل تقسيم است. خسارت معنوي، نسبت به خسارت مادي مورد توجه كم‌تري قرار گرفته است و در قابليت جبران آن اختلاف‌نظر وجود دارد. اما گاهي خسارت معنوي، زيان‌ديده را چنان مي‌آزاد كه علم حقوق نمي‌تواند نسبت به آن بي‌تفاوت باشد و جبران لااقل بخشي از آن به طريق مادي ضروري به نظر مي‌رسد. در پرونده موسوم به هموفيلي‌ها، تعدادي از هم‌وطنان پس از دريافت خون و فرآورده‌هاي خوني، مدعي ابتلاي به بيماري‌هاي هولناك ايدز يا انواع هپاتيت و در برخي موارد هر دو بيماري شدند. ابتلاي به اين بيماري‌ها تأثير منفي عميقي بر زندگي مبتلايان دارد كه بخشي از آن خسارت معنوي ناشي از اين بيماري‌هاست. از نظر پزشكي امكان ابتلاي بيماران از چند راه ممكن است. اما با توجه به وجه اشتراك خواهان‌ها در دريافت فرآورده از خواندگان، ضعف سبب بودن ساير راه‌هاي انتقال بيماري غير از انتقال خون، استفاده از امارات و اثبات از راه حذف ساير اسباب احتمالي؛ مي‌توان بين انتقال خون و ابتلاي بيماران و به تبع آن خسارت معنوي وارده به آن‌ها رابطه سببيت عرفي را احراز نمود.