پي‌بست‌ها و پيش‌بست‌هاي ضميري در گويش ابوزيدآبادي

پي­ بست­ها و پيش ­بست­هاي ضميري، صرف‌نظر از جايگاه، نقش­هاي مختلف نحوي دارند. در گويش ابوزيدآبادي سه ضمير پي­ بستي و يك ضمير پيش ­بستي وجود دارند. پي­ بست­هاي فاعلي، مانند فارسي، در پايان اغلب نمودهاي فعلي، به‌جز ماضي متعدي ظاهر مي ­شوند ولي برخلاف فارسي در ماضي متعدي نقش پي ­بست مفعولي و متممي دارند. افزون­ بر اين مي­توانند بيانگر شمار مفرد و جمع، و به‌ويژه در سوم شخص مفرد، بيانگر جنس دستوري مفعول نيز باشند. گروه ديگر پي­ بست­هاي شخصي ­اند كه به‌جز ملكيت در فعل ­هاي ماضي متعدي، به غير از استمراري، عامل­اند. اين پي ­بست­ها مي ­توانند ميزبان اكثر واژ ه ­هاي جمله باشند. گروه چهارم پيش­بست­ هايي هستند كه در فعل ماضي استمراري متعدي، كنندة كار و در مضارع اخباري و التزامي متعدي در نقش مفعولي ظاهر مي­شوند، درنتيجه، غالب جمله ­هايي كه در آنها از فعل متعدي استفاده مي­ شود دو مفعولي هستند و براساس ساختار ارگتيو، مفعول در شمار و جنس با فعل مطابقت دارد. پي­ بست­ها نقش عمده ­اي در آشكار ساختن واكه يا همخوانِ پايانيِ حذف شده دارند.