مبنا و هدف مسؤوليت انتظامي پزشك، خواستگاه و غايت اخلاقي حقوق پزشكي

در پرداختن به مبنا، پرسش از «چرايي» است. چرا براي پزشك مسؤوليت انتظامي ايجاد مي‌شود؟ اما در كنكاش از هدف، منظور اين است كه بدانيم «براي چه» پزشك با مسؤوليت انتظامي مواجه مي‌شود؟ پاسخ به اين دو پرسش، به ويژه در مقايسه با مبنا و هدف مسؤوليت كيفري و مدني، معلوم مي‌گردد. لكن سوال اساسي اين است كه چگونه مي‌توان مسؤوليت انتظامي را در ميانه دو نظام مسؤوليت فوق، بر قواعد اخلاقي مبتني كرد؟ بي ترديد اين نظام، نه تابع اصل بنيادين قانوني بودن جرم و مجازات حاكم بر مسؤوليت كيفري است و نه ميتواند به طور كلي فارغ از آن باشد چنان كه در مسؤوليت مدني است! ازسوي ديگر، همچنان كه مي‌توان دغدغه اجراي مقررات صنفي و قواعد اخلاق حرفه اي را داشت مي‌توان و بايد، نگراني رعايت حقوق اساسي و ذاتي اشخاص را در سر پروراند. رسيدگي انتظامي يا اعمال مسؤوليت انتظامي و تعيين مجازات هاي آن، در هر صورت به محكوميت و محروميت يك انسان از موقعيت و حقي مي‌انجامد. تابع اصل قانوني بودن جرم و مجازات نيست ولي در تعيين مباني آن نيز نبايد بي پروا بود! حقوق در تنظيم روابط اجتماعي به دنبال نظم و عدل است و بنيان آن بر دقت و وسواس در ارجاع فروع به اصول و مباني است.