بازتاب انديشۀ اسطوره‌‌اي جادو در غزليات مولوي

فاقد عنوان و چكيده لاتين

با ورود انسان به عصر علمي و پشت سرگذاشتن دوره ­هاي اسطوره ­اي و فلسفي چنين به نظر مي­رسد كه دورة انديشه­ هاي اسطوره­ اي به سر­آمده باشد اما اساطير به علت كاركرد و نقش عميقي كه در زندگي رواني و حتي اجتماعي نوع بشر داشته ­­اند، هم­چنان با تغيير، تحول و پويايي خاص خود از راه ­هاي گوناگون به حيات خويش ادامه مي­ دهند. جادو، نماد، داستان­هاي تمثيلي، ادبيات عامه، آيين­ها و مراسم محلي نقش مهمي در انتقال اسطوره­ ها به دوره­ هاي بعدي دارند. در اين ميان، جادو به علت كاركرد گسترده­ اي كه در جوامع بشري داشته است نه تنها در بسياري از حوزه­ هاي معرفتي بشر وارد شده بلكه بازتاب­ دهندة بسياري از باورهاي اساطيري هم مي­ باشد. نقش جادو و جادوگري در بازتاب و انتقال انديشه­ هاي اسطوره ­اي از مؤلفه ­هاي ديگر اگر بيش­تر نباشد، كم­تر نيست. بخشي از جادو كه با آيين­هاي ابتدايي بشر پيوستگي دارد، با اسطوره­ ها در ارتباط تنگاتنگ است. در مقالۀ حاضر، برخي از مهم­ترين انديشه ­هاي اسطوره­اي­-­جادويي در غزليات مولوي به شيوۀ توصيفي-تحليلي بررسي شده است. آيين­هاي جادويي، شيوه ­هاي جادوگري، واژه ­ها و تركيبات جادويي، تأثيرات آشكار و پنهان جادو بر سرشت اجسام و افراد و .... بازتابي از همان انديشه­ هاي اسطوره­اي در غزليات مولوي است.