قابليت دادخواهي حق بر سلامت در نظام حقوق بين‌الملل

حق بر سلامت يكي از حقوق بنيادين بشر است كه در اسناد بين‌المللي متعدد در سطوح جهاني و منطقه‌اي و همچنين در نظام‌هاي حقوقي ملي مطرح شده است. از ابتداي تدوين اسناد بين‌المللي حقوق بشر، چالش‌هايي در مورد قابليت دادخواهي حقوق اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي كه حق بر سلامت يكي از مهم‌ترين اجزاي آن است، وجود داشته است. اين موضوع به كم‌اهميت‌انگاشته‌شدن اين حقوق از سوي دولت‌ها انجاميده و به عنوان ابزاري براي توجيه تضييع حقوق مردم تبديل شده است. در اين مقاله، قابليت دادخواهي حق بر سلامت در نظام بين‌الملل، بر اساس مطالعات موجود، اسناد قانوني مرتبط در نظام حقوق بين‌الملل و تفسيرهاي ارائه‌شده از سوي مراجع مختلف مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج اين مقاله بيانگر آن است كه حق بر سلامت از نظر ماهيت، حقي قابل دادخواهي است و بارها در دادگاه‌هاي بين‌المللي، منطقه‌اي و ملي مورد دادخواهي قرار گرفته است. دولت‌ها بايستي برآوردن حداقل نيازهاي سلامت افراد را به عنوان يك الزام اجتناب‌ناپذير در نظر گرفته و همه امكانات اداري، مالي، قانوني و قضايي خود را در اين راستا به كار گيرند.