درك متون كهن روايي فارسي با راهبرد نگاشت داستاني با تكيه بر كليه و دمنه

بهره ­گيري از متون كهن روايي فارسي در آموزش زبان، از يك سو زمينه­ ي معرفي آثار برجسته­ ي ادبي را به فارسي­آموزان فراهم مي­ كند و از سوي ديگر، به يادگيري و گسترش مهارت خوانداري در ميان آنان كمك مي­ كند. با توجه به نياز مدرسان آموزش مهارت مطلب خوانداري فارسي به متن ­هاي متنوع مناسب، در اين پژوهش كوشيده شد داستان­هايي از ميان ادبيات كلاسيك انتخاب و سپس، ساده­ سازي گرديد و براي تسهيل و تسريع درك اين متون، از يكي از راهبردهاي فراشناختي به نام نگاشت داستاني استفاده شد. در اين راستا، با روش پژوهش شبه ­آزمايشي با طرح پيش ­آزمون و پس ­آزمون بر روي 46 فارسي ­آموز غيرايراني به عنوان نمونه­ ي در دسترس، اثرات اين راهبرد بر درك مهارت مطلب خوانداري فارسي ­آموزان بين ­المللي مورد مطالعه قرار گرفت و عملكرد اين راهبرد بر درك متن ­هاي كتاب كليله و دمنه در دو گروه آزمايش و گواه مقايسه گرديد. مقايسه­ ي عملكرد اين دو گروه در پيش ­آزمون و پس آزمون بر اساس ميزان درك مطلب طي يك دوره ي آموزشي نشان داد كه ميان بكارگيري راهبرد نگاشت داستاني و ميزان درك متون كهن روايي فارسي رابطه­ ي مستقيم و معناداري وجود دارد. بنابراين، بهره­ گيري از اين راهبرد براي آموزش درك متون ادبيات كلاسيك مي­ تواند مورد استفاده­ ي مدرسان زبان فارسي قرار گيرد.