بررسي ميزان اختلال كاهش توجه در دانش آموزان پسر دبستانهاي شهر تهران بر اساس مقياس كنرز

فاقد عنوان و چكيده لاتين

اين پژوهش به منظور بررسي ميزان روايي مقياس اندازه‌گيري‌"كيت كنرز(1)"در زمينه ارزيابي اختلال‌ كاهش توجه همراه با بيش‌فعالي(2)در كودكان سالهاي دوم تا سوم دبستانهاي پسرانه شهر تهران(12-7 سال) انجام گرديده است. آزمودنيها(72-N)بطور تصادفي از ميان كودكان عادي دبستانها و كودكان استثنايي مراكز روانپزشكي نواحي مختلف تهران برگزيده شدند. براي 36 پسر دبستاني گروه آزمايش از نظر باليني براساس‌ معيار DSM III-R ،تشخيص اختلال كاهش توجه مطرح شده بود. گروه گواه(36- n )از ميان 72 نفر كه‌ بيشترين شرايط هماهنگ با گروه كنترل را داشتند انتخاب گرديدند. ابزار پژوهش شامل مشاهده رفتار،مصاحبه و پرسشنامه مربوط به شرايط اجتماعي،اقتصادي و فرهنگي بود.اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون t مستقل و ضريب همبستگي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه مقياس‌ اندازه‌گيري كنرز مي‌تواند اختلال كاهش توجه كودكان پسر دبستاني شهر تهران را اندازه‌گيري نمايد.