اثربخشي درمان شناختي رفتاري بر تنظيم هيجان كودكان مبتلا به ديابت نوع يك

THE EFFECTIVENESS OF COGNITIVE-BEHAVIORAL THERAPY ON EMOTIONAL REGULATION IN CHILDREN WITH TYPE 1 DIABETES

هدف: ديابت نوع يك، يكي از شايع‌ترين اختلالات متابوليكي در دوران كودكي است، به‌طوري كه از هر 400 تا 600 كودك يك نفر به اين بيماري مبتلا مي شود. هدف از انجام اين پژوهش اثربخشي درمان شناختي ـ رفتاري بر تنظيم هيجان كودكان مبتلا به ديابت نوع يك بود. روش‌ها: طرح پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با گروه گواه بود. نمونه پژوهش 25 نفر از كودكان 8 تا 13 سال مبتلا به ديابت نوع يك با تشخيص پزشك متخصص غدد درون ريز بودند كه به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. و در دو گروه گواه (15 نفر) و آزمايش (10 نفر) قرار گرفتند. آزمودني‌ها پرسشنامه‌ي نظم‌جويي شناختي هيجان CERQ-K-P (گارنفسكي و همكاران، 2007) را در پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري تكميل كردند. داده‌هاي حاصل از پژوهش با روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد كه بين ابعاد تنظيم هيجان در پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري تفاوت معني‌داري وجود داشت (01/ 0>P). همچنين بين ابعاد تنظيم هيجان دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معني‌داري وجود داشت (05/ 0>P). نتيجه‌گيري: درمان شناختي ـ رفتاري مي‌تواند به‌عنوان يك مداخله‌ي اثربخش جهت تنظيم هيجان كودكان مبتلا به ديابت محسوب شود.

Background: Type 1 diabetes is one of the most common metabolic abnormalities in childhood, with one in every 400 to 600 children affected by the disease. The aim of study was to evaluate the effectiveness of cognitive-behavioral therapy on emotional regulation of children with type 1 diabetes. Methods: The research design was a quasi-experimental design with pre-test, post-test and follow-up and control group. The sample of 25 children aged 8 to 13 years with type 1 diabetes was diagnosed by endocrinologist. They were randomly assigned control (n = 15) and experimental (n = 10) groups. Subjects completed an cognitive emotion regulation questionnaire (Garnefski et al., 2007) in a pre-test, post-test, and one month and a half follow-up. Data were analyzed using repeated measure analysis of variances. Results: The results of this study showed that there was a significant difference between the mean scores of emotional regulation in pre-test, post-test and follow-up (P <0.01). Also, there was a significant difference between emotional regulation in the experimental and control groups (P <0.05). Conclusion: Cognitive-behavioral therapy can be considered as an effective intervention to regulate the excitement of children with diabetes.