بررسي تأثير آموزش گروهي خانواده هاي بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا برسازگاري بيماران در عملكرد روزمره

فاقد عنوان و چكيده لاتين

نظر به اهميت آموزش خانواده بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا در كاهش چشمگير شدت بيماري و عوارض آن، در پژوهش حاضر ميزان كارايي اين شيوه مداخله اي در 30 خانواده داراي عضو بيمار مبتلا به اسكيزوفرنياي مزمن كه به تصادف در سه گروه (گروه آزمايش، دارونما و گواه) جاي داده شده بودند مورد بررسي قرار گرفت. آزمودنيهاي هر سه گروه از نظر متغييرهايي چون جنس، سن، سطح تحصيلات، تشخيص بيماري و طبقه اجتماعي همتاسازي شده بودند. اين افراد از بين مراجعان به درمانگاه روانپزشكي شهيد اسماعيلي تهران انتخاب شده و با استفاده از مصاحبه تشخيصي و پرسشنامه اي كه به اين منظور تهيه شده بود مورد بررسي قرار گرفتند. اين پژوهش از نوع پژوهشهاي آزمايشي و برپايه فرضيه هاي زير شكل گرفته است: آموزش گروهي خانواده بيماران اسكيزوفرنيك پارانوئيد مزمن بر ميزان سازگاري بيماران در عملكرد روزمره، بر ميزان آگاهي خانواده و نيز بر احساس و نگرش خانواده نسبت به بيمار و بيماري تأثير مي گذارد. در اجراي پژوهش گروه آزمايش طي شش جلسه دو ساعته آموزشهايي همراه با بحث گروهي پيرامون بيماري اسكيزوفرنيا دريافت نمودند. گروه دارونما تنها در جلساتي مشابه و بدون محتواي آموزش و بحث گروهي شركت جستند و اعضاي گروه گواه تنها در پيش آزمون و پس آزمون مورد ارزيابي قرار گرفتند. پس آزمون، 3 ماه پس از پايان جلسات آموزشي، در هر سه گروه اجرا گرديد. نمرات به دست آمده از اجراي آزمونها در مرحله پيش آزمون و پس آزمون در سه گروه با استفاده از تحليل واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان دهنده تأثير معني دار آموزش خانواده در سازگاري عملكرد بيمار، آگاهي و نگرش خانواده نسبت به بيماري بود.