اينترنت و آينده روانپزشكي

فاقد عنوان و چكيده لاتين

اينترنت،يك منبع رو به گسرتش ارتباطات است كه تأثير آن بر پزشكي آغاز شده و پيش‌بيني مي‌شود بر روانپزشكي نيز تأثير زيادي بگذارد.از اين رو آگاهي روانپزشكان از مفاهيم اساسي و چهارچوب نظري آن ضروري به نظر مي‌رسد.در اين‌ نوشتار با استفاده از يك الگوي چهار لايه،اجزاء اينترنت و چگونگي كار اين اجزاء با هم براي ايجاد ارتباط توضيح داده‌ مي‌شود.برخي از كاربردهاي عملي اين الگو،كاربردهاي بالقوه اينترنت در آينده و برخي از مشكلاتي كه استفاده از آن بوجود خواهد آورد،تشريح مي‌شود.از چهار لايه ياد شده،سه لايه پاييني در برگيرنده سخت‌افزارها و روشهاي ارسال اطلاعات‌ است.لايه چهارم به تعاملهاي انساني مربوط مي‌شود.اينترنت امكانات بالقوه زيادي براي آموزش روانپزشكي،مراقبت‌ باليني،پژوهش و اجرا دارد،اما در رابطه با چشمداشتهاي شخصي و سازماني انعطاف‌پذيري بيشتري لازم است.اين‌ تغييرات به سرعت،پراكندگي،حجم،خصوصي بودن و دوام اطلاعات مربوط مي‌شود.رشد اينترنت و فن‌آوريهاي‌ خبررساني وابسته به آن اجتناب‌ناپذير است و كاربردهاي فني و اجتماعي متفاوتي دارد.ما روانپزشكان بايد همچنان انتقال‌ دهندگان مؤثر اطلاعات باقي بمانيم و با مهارتها و نقشهاي نوين،به وظيفه شغلي خود به بهترين شيوه عمل كنيم و خود را با يك دنياي متغير سازگار كنيم.