بررسي حكم جواز يا عدم جواز انتخاب جنسيت در فقه اماميه

انتخاب جنسيت فرزندان يكي از دغدغه‌هاي مهم بشري بوده است. امروزه با پيشرفت فناوري ژنتيك براي انتخاب فرزندي با جنسيت مورد نظر زوجين از روش ژنتيكي پيش از لانه‌گزيني با اهداف متعددي نظير پيشگيري از بيماري‌هاي وابسته به جنس و علاقه والدين به فرزندي با جنس خاص صورت مي‌گيرد. پرسشي كه مطرح است آن است كه آيا چنين عملي كه منجر به تصرف در فضاي كروموزوم‌ها مي‌شود با مباني شرع مطابقت دارد؟ برخي از فقيهان حكم چنين عملي را حرام و مصداق تغيير در خلقت و مخالف با مشيت الهي تلقي نمودند و عده‌اي ديگر آن را با ذكر شرايطي بلامانع مي‌دانند. پژوهش حاضر كه با روش توصيفي تحليلي به منظور اثبات مشروعيت انتخاب جنسيت سامان يافته است، بر اين عقيده تأكيد مي‌ورزد كه پيشرفت علمي اين فرصت را براي انسان فراهم آورده است تا با شناخت روابط حاكم بر طبيعت از برخي قوانين و سنن آفرينش به بعضي ديگر روي آورد، لذا اين روي‌آورد نه‌تنها مغايرت با مشيت الهي ندارد، بلكه گذر از مشيتي به مشيت ديگر است و مشروعيت آن با ادله‌اي چون اصل اباحه و قواعد فقهي تسليط، لاضرر و لاحرج قابل توجيه است.