باورهاي انگيزشي: تاثير آنها بر ظرفيت به كارگيري راهبردهاي خودتنظيمي در بين دانشجويان فراگير زبان انگليسي بعنوان زبان دوم

در حال حاضر در نظريه­ ها و تحقيقات يادگيري خودتنظيم كه بخوبي پرورش يافته­ اند، باورهاي انگيزشي فراگيران بعنوان پيش درآمدي بر استفاده از راهبردها در نظر گرفته مي ­شوند. بر همين اساس هدف اين تحقيق بررسي قدرت پيش­ بيني كننده پنج عامل انگيزشي (علاقه به تكليف، انتظار پي­ آمد، خودكارآمدي، هدف­گرايي و اسناد علّي) در يادگيري زبان بر پتانسيل دانشجويان كارشناسي براي استفاده از راهبردهاي خودتنظيمي است. براي اين منظور، داده­ هايي از 308 دانشجوي دانشگاه كه از سطوح مختلف مهارتي برخوردار بودند، جمع­ آوري شد. شركت ­كنندگان به نسخه فارسي يك ابزار جديد به نام پرسشنامه يادگيري خودتنظيم زبان (SRLLQ) پاسخ دادند كه حاوي ابعاد باورهاي انگيزشي و راهبردهاي خودتنظيمي است. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه تنها هدف­گرايي، انتظار پي ­آمد و خودكارآمدي، پيش ­بيني كننده­ هاي قوي توانايي فراگيران براي استفاده از راهبردهاي خودتنظيمي بودند. اگرچه تنها سه باور انگيزشي داراي اثرات پيش ­بيني كننده قابل توجهي بودند، اين يافته بطور كلي نقش كليدي باورهاي انگيزشي را در هدايت و كنترل تلاش­ هاي زبان آموزان جهت يادگيري كه به نوبه خود به بهبود عملكرد تحصيلي منجر مي­شود، تاييد مي­كند. بر اساس اين يافته ­ها، توصيه­ هاي متعددي جهت راهنمايي در زمينه تقويت پيشرفت زبان دوم زبان­ آموزان در دانشگاه­ ها به ذينفعان ارائه مي­ شود.