تحليلي بر نوسازي و كاركرد خانواده در استان مازندران

در طول دو سده اخير در جريان نوسازي، خانواده ايراني دچار تغييرات اساسي گرديده است. بر اين اساس هدف اصلي پژوهش آن است كه تغييرات كاركردي خانواده در بستر نوسازي در استان مازندران را مورد بررسي قرار دهد. روش‎ تحقيق حاضر، پيمايشي بوده و سرپرستان خانوار در مناطق شهري و روستايي استان مازندران جامعه آماري آن را تشكيل مي دهند. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران چهارصد نفر تعيين شد. در اين پژوهش از روش نمونه‌گيري خوشه اي چند مرحله اي استفاده شده و ابزار گردآوري اطلاعات پرسش نامه بوده است. يافته ها نشان داد كه در نقاط شهري، بين نوسازي و كاركرد حمايتي مراقبتي تفاوت معني داري وجود دارد و در نقاط روستايي بين اين دو متغيّر تفاوت معني دار وجود ندارد. اما بين دو متغيّر نوسازي و كاركرد عاطفي در نقاط شهري و نقاط روستايي تفاوت معناداري ديده نشده است. خانواده هنوز هم از اهميت و جايگاه بالايي برخوردار است. البته با شواهدي مي توان به تغييرات كاركرد خانواده اشاره كرد ولي اين تغييرات در دو نقاط شهري و روستايي متفاوت است