پراكنش فضايي شاخص‌هاي توسعه خدمات شهري با استفاده از تكنيك تشخيص نسبي مركب در كالبد شناسي سكونتگاه_هاي شهري استان گلستان

شناخت نابرابري­ها و توزيع نامناسب امكانات، در چارچوب محدوده­هاي جغرافيايي مختلف قابل طرح است و لازمه گام برداشتن در اين راستا، شناخت وضعيت موجود هر يك از اجزاي مجموعه­هاي برنامه­ريزي، اعم از استان، شهرستان و شهر، و در نتيجه پي­بردن به اختلافات و تفاوت­هاي موجود و سياستگذاري با هدف رفع و كاهش نابرابري­ها در هر يك از اين فضاهاست، چرا كه فضا يك بعد اساسي و بنيادي در جامعه انساني است و عدالت و بي­عدالتي در فضا نمايان مي­شود. با اين تفاسير هدف مقاله حاضر، تعيين پراكنش خدمات شهري در سطح شهرها و به بياني ديگر درجه توسعه و ميزان نابرابري­هاي ناحيه­اي در مناطق 29 گانه شهري استان گلستان است. روش پژوهش توصيفي– تحليلي است و از مدل­هاي آماري و كمي استفاده شده است. براي شناخت سطوح برخورداري مناطق شهري استان گلستان، با استفاده از آمار و اطلاعات سالنامه آماري سال 1394ش، از شاخص­هاي خدمات شهري استفاده و نتايج آن با بهره­گيري از مدل تشخيص نسبي مركب (KOPRAS) ارزيابي شده است. براي ارزيابي داده­ها از نرم­افزارهاي رايانه­اي Excel و SPSS و براي ترسيم نقشه­ها از نرم­افزار ArcGIS9.3 استفاده شده است. نتيجه حاصل از اين پژوهش نشان مي­دهد كه امكانات و خدمات شهري در مناطق شهري استان گلستان به صورت هماهنگ و عادلانه توزيع نشده­اند، به نحوي كه شهر گرگان، مركز سياسي - اداري و پرجميعت­ترين نقطه شهري استان با ضريب توسعه (100) برخوردارترين شهر استان و شهر سنگدوين، از شهرهاي كوچك و تازه تأسيس استان، با ضريب اولويت (074/23) محروم­ترين نقطه شهري در استان گلستان است.