جستاري در بنيان هاي فكريِ نظرية ادبي هوشنگ گلشيري

هوشنگ گلشيري يكي از نويسندگاني است كه پابه پاي نوشتن داستان هاي مدرن و تكنيك محور، با نوشتن مقالاتي چند پيرامون رمان و شعر، كوشيد تا مباني نظري كارش را نيز به خوبي شرح كند. جان ماية فكري و نظري مقالات گلشيري، به اومانيسم و فرماليسم گره خورده است. در روزگاري كه جريان چپ و نويسندگان طرفدار حزب توده، هنر متعهد را تنها در رئاليسم سوسياليستي م يجستند، گلشيري كوشيد تا مفهوم تعهد را از تنگناهاي حزبي نجات دهد و طليع هدار مفاهيمي چون انسان گرايي و فرديت باشد. هرچند در بسياري از نوشته هاي گلشيري توجه به تكنيك و فرم، وجه غالب است، اما اين تكنيك گرايي، به تكنيك زدگي نينجاميده است؛ چرا كه برخورد ديالكتيكي اومانيسم و فرماليسم در انديشه هاي گلشيري او را به سنتزي راهبر شده كه هم تعهد را تاب ميآورد و هم تكنيك را. باري، در اين پژوهش كوشش شده تا با توجه به مقالات هوشنگ گلشيري، بنيان هاي فكري او در پيوند ا ماهيت و فلسفة ادبيات، مورد نقد و داوري قرار گيرد.