تاثير انواع اسپلينت بر اسپاستي سيتيه و عملكرد اندام فوقاني بيماران سكته مغزي و فلج مغزي: مرور سيستماتيك

زمينه و اهداف اختلالات نورولوژيكال نظير سكته مغزي و فلج مغزي مهم­ترين علت­هاي معلوليت و ناتواني در عملكرد اندام فوقاني مي­باشد. اين امر بسيار مهم است تا بتوان فرد را براي انجام كارهاي روزمره زندگي توانمند ساخت. مداخلات توانبخشي نظير تجويز انواع اسپلينت يكي از انواع مداخلات در تسريع روند بهبودي و كاهش سطح ناتواني ناشي از معلوليت مي­باشد. مطالعه­ي حاضر با هدف مطالعه مروري و طبقه­بندي تاثير انواع اسپلينت بر كاهش اسپاستي سيتيه و عملكرد بيماران فوق انجام شده است. ابزار و روش مطالعه حاضر تلفيق نتايج ناشي از تجويز انواع اسپلينت بر كاهش اسپاستي سيتيه و عملكرد اندام فوقاني بيماران سكته مغزي و فلج مغزي مي­باشد كه با روش مرور سيستماتيك مبتني بر شواهد Duffy انجام شد. يافته ­ها در مطالعه حاضر 46 مقاله يافت شد كه تنها 25 مقاله معيار ورود به مطالعه مذكور را داشتند. در مطالعه حاضر انواع اسپلينت­ها به انواع: اسپلينت­هاي ولار، اسپلينت­هاي دورسال، اسپلينت­هاي ولار-دورسال، اسپلينت­هاي دايناميك، اسپلينت c-Bar، آنتي پرونيشن، اكستنشن اسپلينت و اسپلينت  Saeboتقسيم شدند. نتايج نشان داد كه در بين اسپلينت­هاي استاتيك (غيرمتحرك) با توجه به سهولت در ساخت و استفاده راحت در هنگام شب، اسپلينت دورسال بيشترين مزيت را دارد، با وجود اينكه تفاوت معناداري در نتيجه استفاده انواع اسپلينت­هاي استاتيك وجود نداشت. علاوه بر اين نتايج حاكي از آن بود كه بهترين اسپلينت به منظور بهبود حركات انگشتان و دامنه حركتي فعال دست اسپلينت C-Bar مي­باشد. نتيجه ­گيري نتايج مطالعه مذكور نشان مي­دهد كه تجويز اسپلينت يكي از مفيدترين روش­ها در درمان بيماران سكته مغزي و فلج مغزي مي­باشد، اما هدف از تجويز، شرايط بيمار و ديدگاه درمانگر عوامل موثري هستند كه بايد در نظر گرفته شود.