بررسي روايي نسخه ي فارسي آزمون شاخص راه رفتن پويا(DGI-P) در افراد مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس

مقدمه و اهداف ارزيابي توانايي­هاي راه رفتن و خطر افتادن در افراد مبتلا به مالتيپل اسكلروزيس غالبا در توانبخشي انجام مي­گيرد. شاخص راه رفتن پويا از جمله ابزارهايي است كه راه رفتن را حين انجام تكاليف مختلف ارزيابي مي­كند. هدف از مطالعه حاضر، بررسي روايي نسخه­ي فارسي شاخص راه رفتن پويا در بيماران ام اس است. مواد و روش­ها مطالعه حاضر به شيوه­ي متدولوژي انجام و 62 بيمار مبتلا به ام اس به روش غير­تصادفي انتخاب شدند. روايي معيار با استفاده از همبستگي نمرات شاخص راه رفتن پويا با مقياس تعادلي برگ و روايي سازه با استفاده از تحليل عاملي بررسي شد. روايي محتوايي توسط 10 متخصص توانبخشي داراي تجربه در زمينه­ي كار باليني و پژوهشي به صورت كمي بررسي شد. يافته­ها نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه نسخه فارسي شاخص راه رفتن پويا در بيماران ام اس از روايي معيار قابل قبولي با مقياس تعادلي برگ (859/or=) برخوردار است. نسبت روايي محتوايي براي هر گزينه بين 80/0 تا 00/1 و شاخص روايي محتوايي در محدوه قابل قبول 91/0 قرار گرفت. بر اساس تحليل عاملي، تست از يك عامل تشكيل شده است و ارزش ويژه­ي اين عامل برابر با 4/4 بود كه 55% واريانس را پيش­بيني مي­كند. نتيجه­ گيري نسخه فارسي شاخص راه رفتن پويا ابزاري روا براي ارزيابي تعادل پويا حين راه رفتن در بيماران ام اس است.