ارزيابي كيفيت رسوبات سواحل بندرعباس با استفاده از برخي شاخص هاي اكولوژيك

Sediment quality assessment using some ecological Indices in coast of Bandar Abbass

قرارگيري سواحل بندرعباس در مجاورت انواع آلاينده‌ها مانند آلاينده‌هاي نفتي، فلزات سنگين و آفت‌كش‌ها و احتمالاً تأثير آن‌ها بر اجتماعات بنتيك، مطالعه بر تنوع و تراكم اين اجتماعات را ضرورت مي‌بخشد؛ بنابراين نمونه‌برداري و بررسي بر روي ماكروبنتوز­­ها به‌منظور محاسبه برخي از شاخص­هاي اكولوژيك‌ (غناي گونه‌اي، شانون، سيمسون، تراز محيطي، برگر-پاركر و غالبيت K) براي تعيين كيفيت رسوب بستر ازنظر آلودگي در 8 نقطه از مناطق ساحلي شامل اسكله شيلات، پارك دولت، اطراف هرمز، بين قشم و هرمز، لنگرگاه، سورو، اسكله پشت شهر و خورگورسوزان از فروردين تا شهريور 1392 به‌وسيله يك دستگاه نمونه‌بردار ون‌وين انجام شد. بيشترين و كمترين مقدار شاخص مارگالف با مقدار 4/83 و 5/68 به ترتيب مربوط به اطراف هرمز و خور گورسوزان، مقدار شاخص شانون متعلق به اسكله شيلات و لنگر گاه به ترتيب با مقادير 1/42 و 1/05 مقادير شاخص اونس كه تلفيقي از دو شاخص بود متعلق به مناطق اسكله شيلات و لنگرگاه به ترتيب با مقادير 0/83 و 0/61 بوده كه در محدوده غير آلوده قرار مي‌گيرند. شاخص برگر- پاركر نيز در محدوده بين 0/14 و 0/19 قرار ‌گرفت كه به ترتيب متعلق به اسكله پشت شهر و لنگرگاه بوده و شاخص سيمپسون نيز در اين مطالعه روندي مشابه شاخص برگر – پاركر داشته و مناطق مورد مطالعه از منظر اين شاخص نيز غير آلوده توصيف شدند. منحني شاخص غالبيت كا نيز براي اسكله بشت شهر بد ولي براي ساير مناطق خوب برآورد شد. درنهايت منحني فراواني – وزن نيز براي كليه مناطق به‌جز لنگرگاه بد برآورد شد. با توجه به اينكه 70 در صد شاخص­هاي مذكور به مناطق موردمطالعه ازنظر آلودگي امتياز خوب اختصاص دادند بنابراين مي‌توان نتيجه‌گيري نمود كه اين مناطق ازنظر آلودگي در وضعيت نامطلوبي قرار ندارند.