تحليل رويت پذيري ساختمانهاي بلندمرتبه در منظر شهري با استفاده از GIS (مطالعه موردي: شهر سنندج)

Analyzing the visibility of high-rise buildings in the urban landscapes using GIS (Case study of Sanandaj city)

مسئله­ ارزيابي رويت ­پذيري و تأثير بصري (اشراف) يك ساختمان بر بافت اطراف خود يكي از مسائل مهم حوزه­ منظر شهري محسوب مي­شود. بر اين اساس، در اين مقاله رويت­ پذيري دو ساختمان­ بلندمرتبه مسكوني در مناطق مركزي و غرب شهر سنندج با دريافت اطلاعات خام ورودي، به كمك سيستم­هاي اطلاعات جغرافيايي (GIS) مورد پردازش و تحليل قرار مي­گيرند. براي بررسي بهتر تفاوت در ميزان و روند رويت­پذيري، بافت اطراف هر دو ساختمان بلندمرتبه (بافت شماره­1 نسبتاً مسطح و داراي يك رود_دره با عمق كم و بافت شماره­2 شيب­دار و داراي تپه­ ماهور) به بخش­هاي نزديك، مياني و دور حوزه ­بندي گرديدند. يافته­ هاي اين تحقيق نشان مي­دهد، روند رويت­ پذيري طبقاتِ مختلف اين دو ساختمان يك روند ثابت و خطي نيست و در برخي طبقات داراي تغيير آهنگ مي­باشد، بنابراين در اين طبقات روي ت­پذيري و تأثير و تأثر آنها نسبت به بافت اطراف خود در حوزه ­هاي سه ­گانه، مهم­تر از بقيه­ طبقات ديگر مي­باشند. پس نوع طراحي اين طبقاتِ خاص (نقاط عطف در منحني رويت­پذيري آنها) نيز در ساختمان­هاي بلندمرتبه مي­تواند حائز اهميت باشد؛ همچنين روند تغييرات رويت­پذيري تمام طبقات و ميزان آن در دو ساختمان با بافت­ هاي مختلف با هم متفاوت بودند. با ارزيابي نمودارهاي مربوطه، دلايل اين تفاوت در سه مورد مشخص گرديد؛ نخست، تفاوت در ميانگين ارتفاع ساختمان­هاي بافت اطراف دو بنا، دوم، وجود تفاوت در شيب بافت اطراف دو بنا و سوم، وجود تپه­ ماهورها در بافت شماره2. در نهايت بايد گفت، تحليل رويت ­پذيري روش مؤثري براي تخمين اين موضوع مي­باشد كه يك طبقه يا واحد خاص در يك ساختمان بلندمرتبه بعد از اتمامِ ساخت داراي ديد خوبي خواهد شد يا خير؛ و ارزش­گذاري طبقات در اين­گونه ساختمان­ها به لحاظ ديد و منظر به چه صورت خواهد بود. همچنين در تصميم­ گيري­هاي مربوط به تعيين ارتفاع ساختمان­هاي بلندمرتبه نسبت به بافت اطراف خود (خصوصاً در شهرهاي داراي بافت ­هاي با ارزش تاريخي و يا داراي منظر توريستي) اين مسئله كه ساختمان تا چه ميزان رويت ­پذير باشد يا نباشد بسيار حائز اهميت خواهد بود.

noab