رابطه باورهاي فراشناخت، اميد به زندگي و كيفيت زندگي با افسردگي بيمارستاني در بيماران كليوي تحت همودياليز شهر كرج

The Relationship between Metacognition Beliefs, Life Expectancy, and Quality of Life and Hospital Depression in Kidney Patients Undergoing Hemodialysis in the City of Karaj

مقدمه: همودياليز فرآيندي تنش زا است و رويدادهاي زندگي در چرخه درمان بيماران موثر است. هدف پژوهش حاضر تعيين رابطه بين باور هاي فراشناخت، اميد به زندگي و كيفيت زندگي با افسردگي بيمارستاني بيماران تحت همودياليز شهر كرج بود. مواد و روش: روش تحقيق همبستگي بود. 106 نفر از بيماران كليوي تحت همودياليز ساكن شهر كرج در سال 1395 به روش نمونه گيري آسان نتخاب و به ابزار پژوهش شامل پرسشنامه باورهاي فراشناختي(MCQ-30)، اميد به زندگي اشنايدر، كيفيت زندگي بيماران كليوي و پرسشنامه افسردگي بيمارستاني پاسخ دادند. تحليل داده ها با SPSS و آزمون آماري رگرسيون همزمان انجام شد. يافته ها: باورهاي فراشناخت غير قابل كنترل، اطمينان شناختي پايين، باورهاي منفي كلي در مورد افكار بصورت مثبت و باورهاي فراشناختي مثبت و خودآگاهي شناختي بصورت منفي توان پيش بيني معنادار افسردگي بيمارستاني را داشت(01/0›P). از بين مولفه هاي اميد به زندگي تنها انگيزش بصورت منفي توان پيش بيني معني دار افسردگي بيمارستاني را داشت(05/0›P). بين مولفه هاي كيفيت زندگي، مولفه ي اقتصادي و اجتماعي بصورت منفي توان پيش بيني معني دار افسردگي بيمارستاني و ساير مولفه ها(سلامتي وعملكرد، وضعيت رواني و معنوي و خانوادگي)بصورت مثبت توان پيش بيني معني داري افسردگي بيمارستاني را داشته اند(05/0›P). بحث و نتيجه گيري: افسردگي بيمارستاني مولفه هاي جسمي و روانشناختي بيماران همودياليز را تحت تاثير قرار مي دهد. لذا پيشنهاد مي گردد وضعيت افسردگي آنها به طور متناوب بررسي و بر مبناي آن اقدامات دارويي و غير دارويي انجام گيرد