بررسي روند تغييرات هزينه توليد منابع هيدروكربوري در دهه گذشته

با افزايش عمر مخازن و كاهش توليد از يك سو و نياز به نگهداشت و افزايش مقدار توليد از سوي ديگر و هم چنين بر اساس قانون برنامه پبجم توسعه كشور, استفاده از تمامي روش هاي بهبود بازيافت توليد براي شركت ملي نفت ايران يك تكليف است. در حوزه توليد, اين روش ها: "چاه محور", "تاسيسات محور" و "مخزن محور" هستند. در اين مقاله سعي شده با تبيين و تعريف نظام مند, استدلال شود كه با توجه به شرايط فعلي كشور براي دستيابي به اهداف از پيش تعيين شده, روش هاي "چاه محور" در اولويت مي باشند؛ اين روش ها كه مغزافزاري و مديريتي هستند, با استفاده از منابع موجود و يا اثر بخشي قابل توجه در كوتاه مدت منجر به افزايش توليد مي شوند, براي به كارگيري اين روش ها كه مستلزم تغيير نگرش و روشتوليد مي باشد راه كاري علمي و اجرايي ارايه شده است.