خوانش آثار «داريوش شايگان» بر مبناي مفهوم سوژه بازيگوش

Dariush Shayegan rereading in light of the subject of playful

رويارويي فكري ايرانيان با مدرنيت، تاكنون فراز و نشيب‌هاي زيادي را به خود ديده است. انديشمندان ايراني نيز مانند انديشمندان غربي، تلاش فكري خود را معطوف به ارائه راه‌حلي براي مسئله رابطه ذهنيت و كليت نموده‌اند. در پژوهش حاضر، به بررسي راه‌حل «داريوش شايگان» براي اين مسئله پرداخته ‌شده است. بدين منظور ابتدا گونه‌هاي انسان‌شناختي ترسيم¬‌شده و به نمايش درآمده در آثار او مورد اشاره قرار گرفته‌اند. ادامه پژوهش به بازخواني آثار شايگان بر مبناي مفهوم سوژه بازيگوش و به ‌منظور روشن كردن راه‌حل او براي مسئله رابطه ذهنيت و كليت اختصاص ‌يافته است. سوژه بازيگوش، سوژه‌اي است كه دوپارگي خود را مي‌پذيرد و آگاهانه و بازيگوشانه آنها را به يكديگر پيوند مي‌زند. شايگان هر چند به ذهنيت، خودمختاري كامل نمي‌دهد، او را در كليت نيز محو نمي‌كند.

Iranians' intellectual encounter with modernity has wildly fluctuated so far. Iranian thinkers, like Western thinkers, have concentrated their intellectual efforts on providing a solution to the problem of the relationship between subjectivity and generality. The present study investigates Dariush Shayegan's solutions to this issue. To do so, we have first addressed the anthropological species presented and exhibited in his works. The rest of the research reviews Shayegan's works based on the concept of the playful subject and is dedicated to clarifying his solution to the problem of the relationship between subjectivity and generality. The playful subject is a subject that acknowledges its own dichotomy and connects them consciously and playfully. Although Shayegan does not grant full autonomy to subjectivity, and does not dissolve it in generality. .