امنيت جهاني ، پليس و پيش گيري از جرايم تروريستي

زمينه و هدف: وقايع تروريستيِ سال هاي اخيرِ سراسرِ جهان (افغانستان، پاكستان، عراق، سوريه، لبنان، يمن، ليبي، مصر، فرانسه، بلژيك، روسيه، تركيه، آلمان، انگليس، سوئد و حتي آمريكا و...) مصداق عينيِ مواجهه ملموس با جرايم تروريستي، و ناامنيِ جهانيِ حاصل از آن هاست. روش: نگارندگان با درك اين واقعيت، سعي دارند با استفاده از منابع كتابخانه اي و از طريق فيش برداري در قالب يك تحقيق توصيفي ـ تحليلي به واكاويِ جرم تروريستي ـ به عنوان يك جرم جهاني ـ و لزوم تلاش به منظور پيش گيري از آن پرداخته، و ضمن تجزيه و تحليل اختياراتِ موجودِ پليس در اين راستا، اقدامات و اختيارات مورد نياز در راستاي كنترل و پيش گيري از آن را احصاء نمايد. يافته ها: عواقب جبران ناپذيرِ اين جرم لزومِ تمهيد و تمركز اختيارات را بر امرِ پيش گيري از آن مبرهن مي دارد. نقش پليس به عنوان متولي اصليِ نظم و امنيتِ اجتماعي و ملي، در اين راستا بسيار حائز اهميت است، اما پيچيدگيِ كمي و كيفيِ روز افزونِ اين جرم، نيازِ پليس به اختيارات و امكانات وِيژه در راستاي پيش گيري از آن را دو چندان مي كند، كه در پاره اي موارد نيز ممكن است اين اختيارات در تزاحم با حقوق و آزادي هاي فردي باشد. نتيجه: در مواجهه با جرايم پيچيده و جهاني شده مانند تروريستم دولت ها و نظام عدالت كيفري به ويژه پليس چاره اي نخواهند داشت، به جهت مقدم بودن امنيت عمومي ناگزير از محدود شدن برخي حريم هاي خصوصي و آزادي هاي فردي و به تبع آن افزايش اختيارات پليس در برخي حوزه ها هستيم